اهمیت قیام آقا اباعبدالله الحسین(ع) و تأثیر آن در احیای ارزش‌هاى والاى دینى و مذهبى آن چنان بالاست که به وضوح در احادیث قدسى و بیانات معصومین(ع) کاملاً ملموس و ظهور و نمود عینى دارد. بنابراین در این مجال به گوشه ای از آن مصادیق مى پردازیم:

 

1- حدیث قدسى

 

.... و جعلت حسینا خازن وحیى و اکرمته بالشهاده و ختمت له بالسعاده، فهو افضل من استشهد و ارفع الشهداء درجه و جعلت کلمتى التامه معه و حجتی البالغه عنده، بعترته اثیت و اعاقب.(1) ... و حسین را گنجبان وحى خویش قرار داده و او را با شهادت، کرامت بخشیدم، و پایانى بس با سعادت براى وى مقرر داشتم، اوست برترین شهیدان، و درجه اش از همه بالاتر. کلمه تامه خود را همراه او قرار دادم و حجت رساى خویش را نزدش نهادم و به وسیله خاندان او پاداش و کیفر مى دهم.

 

2- حضرت رسول اکرم(ص)

 

"ان لقتل الحسین حراره فى قلوب المؤمنین لاتبرد ابدا."(2) به راستى که با شهادت حسین(ع) آن چنان شور و حرارتى در دل مؤمنین ایجاد شده که هیچگاه به  سردى نخواهد گرایید.

 

3- حضرت امیر المؤمنین علی(ع):

 

"نظر الى الحسین(ع) فقال: یا عبره کل مؤمن، فقال: انا یا ابتاه، قال: نعم یا بنی"(3) حضرت علی(ع) نگاهى به فرزند خود کرد و فرمود: اى کسى که نام و یاد تو موجب جارى شدن اشک هر مؤمن است. حسین(ع) گفت: پدر منظور شما من هستم؟ در پاسخ فرمود: آرى فرزندم.

 

4- حضرت فاطمه زهرا(س):

 

"فلما صارت السته، کنت لا احتاج فى اللیله الظلماء الى مصباح و جعلت اسمع اذا خلوت فى مصلاى التسبیح و التقدیس فى باطنی".[4) آنگاه که امام حسین(ع) (هنگام بارداری) به شش ماهگى رسید، در شب تاریک به چراغ نیاز نداشتم و هنگام عبادت خدا و خلوت با حق، صدای تسبیح و تقدیس وى را مى شنیدم.

 

5- امام حسن مجتبی(ع):

 

"... ان الذى یؤتى الی، سم یدس الی، فاقتل به؛ و لکن لا یوم کیومک یا اباعبدالله..."(5) آنچه موجب شهادت من مى شود، سمى است که به کامم مى ریزند، اما اى اباعبدالله هیچ روزی(مصیبتی) مانند روز (مصیبت) تو نخواهدبود....

 

6- حضرت سیدالشهدا حسین بن علی(ع):

 

" ... انا قتیل العبره، لایذکرنى مؤمن الا استعبر."[6) منم کشته گریه، هیچ مؤمنى مرا یاد نمى کند، مگر آنکه سرشک غم از دیدگان وى جارى مى شود.

 

7- حضرت سید الساجدین على بن الحسین(ع):

 

"انا ابن من بکت علیه ملائکه السماء، انا ابن من ناحت علیه الجن فی الارض و الطیر فى الهواء."(7) من فرزند کسى هستم که فرشتگان آسمان بر او گریستند و جن در زمین و پرندگان در هوا بر او نوحه کردند.

 

 8- حضرت امام محمد باقر(ع):

 

"ما بکت السماء على احد بعد یحیى بن زکریا، الا علی الحسین بن علی(ع)، فانها بکت علیه اربعین یوما."(8) بعد از یحیى بن زکریا آسمان در مرگ کسى نگریست، مگر در شهادت حسین بن علی(ع) که چهل روز در این مصیبت گریان بود.

 

9- حضرت امام جعفر صادق(ع):

"ان البکاء و الجزع مکروه للعبد فى کل ما جزع، ما خلا البکاء و الجزع علی الحسین بن علی(ع)، فانه فیه ماجور"[9)

 

گریستن و بى تابى کردن در تمام ناملایمات و مصایب ناپسند است، مگر در مصیبت حسین بن علی(ع) که آدمى در این گریه و جزع، پاداش نیز خواهد داشت.

 

10- حضرت امام موسى بن جعفر(ع) در روز عاشورا از زبان حضرت امام رضا(ع):

 

"کان ابى - اذا دخل شهر المحرم- لایرى ضاحکا و و کانت الکآبه تغلب علیه، حتى یمضى منه عشره ایام، فاذا کان یوم العاشر، کان ذلک الیوم، یوم مصیبته و حزنه و بکائه، و یقول: هو الیوم الذى قتل فیه الحسین(ع)."(10) آن گاه که ماه محرم آغاز مى گشت، دیگر پدرم مسرور و خندان دیده نمی شد و حزن و ملال بر او چیره مى گشت، تا روز عاشورا که آن روز، روز مصیبت و حزن و گریه اش بود، و مى فرمود در چنین روزى بود که حسین(ع) کشته شد.

 

11- حضرت امام على بن موسى الرضا(ع):

 

"... ان یوم الحسین اقرح جفوننا و اسبل دموعنا و اذل عزیزنا بارض کرب و بلا و اورثنا الکرب و البلاء الى یوم الانقضاء ..."(11) همانا روز مصیبت حسین(ع) چشمان ما را خسته و مجروح کرد و اشک هاى ما را ریزان نموده، و عزیزان ما در آن سرزمین غمبار گرفتار خواری(ظاهری) شدند، مصایب آن روز به گونه اى است که براى همیشه ما را غمگین و داغدار کرده است.

 

12- حضرت امام محمد تقی(ع):

 

"من زار الحسین(ع) لیله ثلاث و عشرین من شهر رمضان، و هى اللیله التى یرجى ان تکون لیله القدر و فیها یفرق کل امر حکیم، صافحه اربعه و عشرون الف ملک و نبى کلهم یستاذن الله فى زیاره الحسین(ع) فى تلک اللیله."(12) هر کس در شب بیست و سوم ماه رمضان - که امید است همان شب قدرى باشد که هر امرى طبق حکمت خداوند تنظیم مى شود- امام حسین(ع) را زیارت کند، بیست و چهار هزار فرشته و پیامبر با این زائر مصافحه کنند، و اینان همان گروهى هستند که از خداوند برای زیارت حسین(ع) در چنین شبى اذن مى طلبند.

 

13- حضرت امام على بن محمد النقی(ع):

 

"من خرج من بیته یرید زیاره الحسین بن علی(ع)، فصار الى الفرات، فاغتسل منه، کتبه الله من المفلحین، فاذا سلم علی ابیعبدالله(ع)، کتب من الفائزین فاذا فرغ من صلوته فقال: ان رسول الله(ص) یقرؤک السلام و یقول لک: اما ذنوبک فقد غفر لک فاستانف العمل."(13) آن کس از منزل خویش به قصد زیارت حسین(ع) خارج شود و به فرات رود و در آن غسل کند، خداوند نامش را در زمره رستگاران مى نگارد، و چون به آن حضرت سلام دهد از فائزین محسوب مى شود، و آن گاه که از نمازش فارغ شود، فرشته اى به او مى گوید: رسول خدا(ص) بر تو درود مى فرستد و به تو مى فرماید: گناهانت آمرزیده شد، پس عمل را از نو آغاز کن".

 

14- حضرت امام حسن عسگری(ع):

 

"الله انى اسئلک بحق المولود فى هذا الیوم، الموعود بشهادته قبل استهلاله و ولادته، بکته السماء و من فیها، و الارض و من علیها، و لما یطا لابتیها، قتیل العبره و سید الاسره الممدود بالنصر یوم الکره، المعوض من قتله ان الائمه من نسله، و الشفاء فى تربته ..."(14) بارالها از تو مسئلت مى کنم به حق نوزادى که در چنین روزی(سوم شعبان) متولد شده، او که پیش از ولادت، وعده شهادتش داده شده، او که آسمان و آسمانیان و زمین و زمینیان در مصیبت وى گریستند، در حالی‌که هنوز بر زمین گام ننهاده بود. او که تشنه گریه است، و بزرگ خاندان، کسى که در رجعت، پیروز گردد، و او که به عنوان پاداشی از پاداش هاى جانبازى و شهادتش، ادامه امامت در نسلش و شفا در تربتش قرار داده شد...

 

15- حضرت بقیه الله المنتظر حجت بن الحسن المهدى (ارواحنا له الفداه): 

 

"فلئن اخرتنى الدهور، و عاقنى عن نصرک المقدور، و لم اکن لمن حاربک محاربا و لمن نصب لک العداوه مناصبا، فلاندبنک صباحا و مسائا، و لابکین لک بدل الدموع دما..."(15) اگر زمانه به تاخیرم انداخت و مقدرات از یاری‌ات بازم داشت و نتوانستم در رکاب تو با دشمنانت بجنگم، ولى از صبح تا شام در یاد تو سرشک غم از دیده مى بارم و به جاى اشک، خون مى گریم.

 

منابع در ادامه مطلب موجود است 

k-almahdi.blogfa.com

 

 

 

 

 

4- پس از مدتى به حکومت رسیدن مسترشد عباسى وى اموال و هدایایى که حاکمان،وزرا و اشراف به هنگام زیارت مرقد شریف به آن مکان بخشیده بودند مصادره و آنها را به خزینه دولت افزود و صرف امور لشکر نمود.

 

5 - در سال 273 هجرى بنایى که مستنصر خلیفه عباسى در آن مکان ساخته بود ویران شد. سپس یکى از والیان خلیفه عباسى یعنى المعتضدباللّه در سال 283 هجرى آنرا تجدید بنا کرد پس از آن زائران بر قبر شریف ازدحام مى‏کردند، به طوریکه آن مکان میان مسلمانان مشهور شد. خلیفه عباسى المعتضد باللّه نه تنها مانع زائرین نمى‏شد بلکه مبالغى جهت هزینه کردن براى زائرین قبر شریف اختصاص داد.

 

6- در سال 368 هجرى عضدالدوله قبر شریف را زیارت کرد و دستور داد تعدادى اقامتگاه عمومى بسازند و تسهیلاتى را براى زائرین فراهم آورد. همچنین اموال بسیارى براى بناى مرقد مطهر و به کارگیرى زیور آلات زیباى اسلامى در گنبد مبارک که مرقد مطهر را در بر گرفته، اختصاص داد.

 

7- در سال 369 هجرى ضبة الأسدى به مرقد شریف یورش برده و تمامى هدایا و جواهرات را به سرقت برد و مرقد را به آتش کشید و فرار کرد. پس از اینکه فهمید گروهى نظامى از بغداد به قصد دستگیرى او راهى شده‏اند به شهر «عین تمر» فرار کرد.

 

8 - در سال 401 هجرى، عمران بن شاهین بطائحى، رواقى را در مرقد امام(ع) بناکرد. این رواق از آن پس تا اوایل قرن 13 هجرى به نام رواق ابن شاهین معروف بود.

 

9- در سال 407 هجرى، حرم شریف به جهت دو شمع بزرگى که به هنگام شب افتاده بودند، دچار آتش سوزى شد به طوریکه آتش تا بقعه و رواقها زبانه کشید و تمامى فرش‏ها و تحفه‏هاى موجود را سوزاند.

 

10- در سال 489 هجرى جماعتى از عشیره خفاجه مرقد مقدس را غارت کردند. اینها که از دزدان قافله‏ها بودند هرآنچه در داخل مرقد شریف بود را ربوده و گوشه‏اى از آنرا ویران کردند و در آنجا به اعمال زشت و منکر پرداخته و زائرین را کشته، اموال آنها را به غارت بردند...

 

 

11- در سال 553 هجرى خلیفه عباسى المستنصر باللّه، به زیارت مرقد مطهر رفته و دستور داد که مرقد را تعمیر نمایند و مبالغى را براى هزینه مرقد و خادمان حرم مطهر اختصاص داد.

 

12- در سال 653 هجرى ناصر ایوبى از حلب به زیارت مرقد شریف رفت و مبالغ هنگفتى براى تعمیر مرقد مقدس و خادمان آن اختصاص داد.

 

13- در سال 767 هجرى سلطان اویس ایلکانى، دستور داد که مرقد مطهر را که در اثر آتش سوزى بزرگى که در آنجا رخ داده بود دچار آسیب‏هاى فراوانى شده بود، تعمیر و ساخت و ساز کنند. پس از این زمان یعنى زیارت پادشاه ایوبى، مرقد مبارک مورد تعرض واقع نشد و بلکه آنجا مورد پاسداشت و احترام مسلمانان قرار گرفت و هزاران زائر به آنجا تردد کردند. این وضعیت تا آغاز قرن نهم هجرى تداوم یافت.

 

14- در آغاز قرن نهم، على بن محمد بن فلاح مشعشعى، مرقد مقدس را مورد تهاجم قرار داد و تمامى اشیاى گرانبها و فرش‏ها و... را به غارت برد و تعدادى از ابواب صحن مطهر حسینى را از جاى کند و بسیارى از زائرینى که داخل حرم شریف بودند را به قتل رسانید.

 

15- در سال 914 هجرى قمرى شاه اسماعیل صفوى - مؤسس حکومت صفوى - مرقد مطهر را با فرش‏هاى فاخر و جارهاى زیبا و دل‏انگیز تزیین کرد و حرم مبارک را از جمیع جهات آراست. پس از این دوره، عراق تحت نفوذ دولت عثمانى درآمد و شهر کربلا به آرامش رسید و کسى به مرقد مطهر، آسیبى نرساند جز اینکه برخى حوادث جزئى رخ داد اما مرقد مقدس به حرمت خود باقى ماند.

 

16- در سال 1048 هجرى قمرى، شاه اسماعیل اول به زیارت کربلا رفته و دستور ساخت دو مرقد مطهر روضه حسینى و عباسى را صادر کرد و مبالغى را در این راستا هزینه کرد.

 

17- در اواخر سال 1048 هجرى قمرى، سلطان عثمانى گنبد مبارک را تعمیر و تجدید بنا کرد و آنرا از بیرون گچ برى کرد. از این پس حرم مطهر مورد تعرض احدى قرار نگرفت.

 

18- در سال 1216 هجرى قمرى، ابن سعود به شهر کربلا هجوم آورد و به مرقد مطهر داخل شد و خزاین ذى قیمت آنرا به غارت برد. مورخین آورده‏اند که ابن سعود و یاران او تعداد بیست شمشیر محلّى به طلاى خالص و مزین با سنگهاى قیمتى را از آنجا دزدیدند نیز ظروف طلا و نقره و فیروزه‏ها و الماس‏ها و قطعات نادر دیگرى را به غارت بردند. همچنین درهاى طلایى و بخشى از ضریح را از بین بردند سپس خزاین مرقد مقدس را باز کرد و تعداد زیادى از مواد آنرا به سرقت بردند. گفته مى‏شود که در آن خزانه‏ها تعداد 400 شال کشمیرى، 300 شمشیر نقره، و تعداد زیادى اسلحه و مهمات نادر موجود بوده است.

 

19 - در سال 1241 هجرى قمرى، واقعه مناخور رخ داد و سپاه عثمانى شهر کربلا را محاصره کردند.

 

پس از اینکه اهالى کربلا بر ضد حکومت، اعلان قیام کردند به داخل مرقد مطهر حسینى پناه بردند آنگاه توپخانه عثمانى‏ها حرمت مرقد مقدّس را نگاه نداشته و به سوى مرقد شلیک کردند که در نتیجه آن برخى از صحن شریف آسیب دید و درپى بمبارانهاى پیاپى آنها در طول چندین ماه، قواى ترکیه داخل شهر کربلا شده و به متحصنین مرقد امام حسین(ع) هجوم آورده و تعدادى از آنها را کشته و به مرقد مطهر، آسیب‏هاى فراوانى رساندند. پس از آرامش اوضاع تعدادى از ساکنین شهر و علماى دینى به جمع آورى اموال پرداخته و ویرانیهاى مرقد مطهر را که توسط نیروهاى ترکى وارد آمده بود ترمیم کردند.

 

20 - در سال 1258 هجرى قمرى، اهالى شهر کربلا از پرداخت مالیات به حکومت عثمانى امتناع ورزیدند. حاکم عراق در این دوره نجیب پاشا بود. هنگامى که این حاکم از قانع کردن مردم براى پرداخت مالیات شکست خورد با لشکر بزرگى جهت نابود کردن شهر روانه آنجا شد. اهال شهر کربلا دفاع سرسخت و جان سوزى در مقابل آنها به عمل آوردند. امّا به دلیل کثرت سپاه و وجود سلاح‏هاى پیشرفته، نجیب پاشا وارد شهر شد. اهال شهر با مشاهده لشکر به مرقد امام حسین(ع) پناه بردند. به طوریکه هزاران نفر از زنان، کودکان و پیران به آنجا پناه آوردند. امّا با این وجود نجیب پاشا قداست مرقد شریف را محترم نشمارد، به لشکر خود دستور داد با اسبهاى خود به مرقد وارد شوند و تمامى پناهندگان را به قتل برسانند. لشکر به دستور وى داخل صحن شریف شدند و بر پناهندگان آتش گشودند و صدها نفر را به قتل رساندند و به قبر شریف آسیب فراوان رسانیدند. نیز مناره‏ها از شدت بمباران، و بخش بزرگى از صحن مطهر ویران شد و سربازان، عتیقه‏ها و فرش‏هاى گرانبهاى موجود در مرقد مبارک را به غارت برده و پس از حرمت شکنى‏هاى فراوان آنجا را ترک گفتند، اما طولى نکشید که پس از ترک لشکر، اهال شهر به تعمیر خرابى‏هاى ایجاد شده پرداختند.

 

21- در سال 1259 هجرى قمرى، ملک اَوَد درهاى داخلى صحن داخلى دو مرقد مطهر حسینى و عباسى را به آب طلا مزین کرد.

 

22- در سال 1920 میلادى یعنى پس از جنگ بیستم، شهر کربلا پایتخت انقلاب شد به طوریکه سران انقلاب در آنجا تجمع کردند. همچنانکه امام شیخ محمد تقى حائرى رهبر انقلاب که براى شهر کربلا اهمیت زیادى قائل بودند حضور داشت. شهر کربلا در این زمان در مقابل قواى بریتانى مقاومت کرد اما در نهایت نیروهاى انگلیسى این قیام را سرکوب کردند و به شهر کربلا یورش بردند. و آنگاه شهر را به بمب بستند. لذا بسیارى از اهالى شهر به صحن حضرت حسین(ع) وحضرت عباس(ع) گریختند و به آنجا پناه بردند. اما نیروهاى انگلیسى حرمت این دو مرقد را نگه نداشته و توپخانه‏ها به سمت آنجا نشانه رفت و زیانهاى فراوان به آنجا وارد کردند و قسمتهاى زیادى از دو مرقد شریف ویران شد. این ویرانیها تا مدت‏هاى زیاد باقى ماند تا اینکه برخى از علماى دینى با جمع آورى عایدات، به تعمیر مرقد مطهر پرداختند.

 

23- در سال 1260 ه.ق. سید کاظم رشتى از علماى مبرز دینى در آن زمان به تجدید بناى قسمت شرقى صحن شریف حسینى پرداخت. دراین باره تعداد زیادى از تجار شهر کربلا به حمایت‏هاى مالى پرداختند.

 

24- در سال 1281 ه.ق. مادر سلطان عثمانى عبدالحمید پاشاه در قسمت جنوبى صحن شریف حسینى، نسبت به ساخت آبخورى اقدام کرد و مبالغى را براى تعمیر پاره‏اى از مکانها، اختصاص داد.

 

25- در سال 1296 ه.ق. دیوار غربى صحن با سنگ مرمر کاشانى پوشانده شد و بر زیبایى مرقد مطهر افزود.

 

26- در سال 1297 ه.ق، پرده دار و خادم حرم حسینى از میان گنبد بالاى ضریح، پنجره‏هائى را ایجاد کرد.

 

27- در سال 1309 ه.ق، مأذنهاى شرقى و غربى توسط یکى از تجار مسلمان با طلا پوشانده شد.

 

28- در سال 1320 ه.ق، بخش پائینى مأذن شرقى توسط یکى از تجار هندى طلائى شد.

 

29 - در سال 1355 ه.ق ورودى‏هاى حرم شریف را توسعه دادند و پایه‏هاى گنبد مطهر را با سیمان بنا کردند و تمامى دیوارهاى حرم شریف و رواق‏ها را به دلیل از بین رفتن قسمت‏هائى از آن با آجر و سیمان تجدید بنا کردند.

 

30- در سال 1361 ه.ق زمین حرم شریف توسط یکى از تجار مسلمان با سنگ مرمر بلژیکى سنگ فرش شد.

 

31- در سال 1365 ه.ق ترمیم قسمت سوخته صندوق خاتم که بالاى سر آرامگاه مطهر قرار داشت، به اتمام رسید و نیز در همین سال در داخل محفظه‏هایى که با چوب ساگ ساخته شده و با چوب نارنج خاتم کارى شده بود، جام‏هاى شیشه‏اى قرار دادند.

 

32- در سال 1948 م، سه در ورودى جدید به صحن شریف اضافه شد این به دلیل ازدحام زائرین مرقد مطهر و تسهیل در ورود و خروج به صحن مبارک بود.

 

گفتنى است که صحن مقدس داراى 10 باب (در) است که هر یک داراى اسم ویژه‏اى است و شامل:

 

باب قبله: که در سمت قبله صحن واقع است.

 

باب زینبیه: که در سمت غربى صحن واقع است.

 

باب سلطانیه: که آن نیز در سمت غربى واقع است.

 

وجه تسمیه آن به علت منسوب بودن در به سازنده آن که یکى از سلاطین عثمانى است مى‏باشد.

 

باب سدره: این در در زاویه صحن شریف از قسمت شمال غربى واقع است.

 

باب شهداء: که در سمت شرقى صحن شریف قرار دارد.

 

باب قاضى الحاجات: که در قسمت شرقى واقع است از درهاى قدیمى صحن مى‏باشد.

 

باب رأس الشریف: که ما بین باب زینبیه و سلطانیه یعنى در ضلع غربى صحن شریف قرار داد.

 

باب کرانه: که در زاویه شمال شرقى صحن مقدس واقع است.

 

باب رجانه: در زاویه جنوبى صحن مقدس قرار دارد.

 

باب صالحین: که در سمت شمال صحن شریف واقع است و در سال 1960 میلادى افتتاح شده است.

 

33- در سال 1949 میلادى برخى از درهاى حرم شریف و تمامى درهاى حجره‏هاى صحن توسط بخش تعمیرات مرقد مطهر با چوب ساگ ترمیم شد.

 

34- در سال 1950 میلادى جبهه شرقى به حرم اضافه شد و ایوان‏ها ساخته و با کاشى نفیس مزین شد.

 

35- در سال 1953 میلادى، بخش بالائى ایوان جلوئى (قِبلى) حرم شریف طلاکارى شد.

 

36- در سال 1963 میلادى دیوارهاى خارجى مشرف به حرم شریف با سنگهاى زیباى مرمر ایتالیائى تزیین شد(پوشانده شد).

 

37- در سال 1974 میلادى بناى طارمى جلوئى مرقد شریف حسینى با مرمر ایتالیایى و اردنى به اتمام رسید.

 

پى نوشت:   1. مقى 17:5.   2. قرمس 19:10-17.   3. جلاتیان 10:3.   4. جلاتیان 4:5.   5. اعمال 37-36.   6. اعمال 4/36.   7. اعمال 9/27.   8. اعمال 11/24-22.   9. اعمال 15/29.   10. 1859 میلادی.   منبع: کتاب (هذاالحسین)

 


/ 3 نظر / 13 بازدید
سحر

صبح گاهان با خیالت با دلی پراز رمز و راز با نسیم خوشبوی جانت در بستری که بوی ترا دارد نفسی که عطر ترا دارد آغاز میکنم بودنم را گل یاس نگاهت در جانم خانه کرده رنگ چشمان تو رنگ آسمانم شده عطر جانم بوی گلهای تن ترا دارد حرف اولم، حرف آخرم تویی صدایم صدای توست خانه ام ترا فریاد میکند چشمانم ترا جستجو میکند دستانم ترا می کاود نگاهم به در مانده گریه ام رود خانه نامت شده خنده ام ترا صدا میزند من در وادی تنهاییم ترا می خواهم آیا یاد داری مرا آنزمان که دل را بتو باختم آنزمان که ایمانم را در گرو چشمانت گذاشتم سلام روزت بخير باشه....عالي...گلم آبجي سحر موقتاً به كلبه جديدش رفته( گفتم موقتاً) دعوتت مي كنم به كلبه جديدم يه سر بزني...با مطلبي جديد در كلبه اي جديد...مسلما اومدنت مثل هميشه خوشحال مي كنه روزت قشنگ و دلفريب مهربانم

شب اول قبر

سلام یک بار شما در وبلاگ http://talil.blogfa.com/ نظر گذاشته بودید.... ""من نفهمیدم شما کدوم طرفی هستی ایا بهایت رو قبول داری ؟ به هر حال خیلی مزخرف نوشتی"" من هر چه مقاله رو خوندم متوجه نشدم که چطور میتوان از این مقاله متوجه شد که من بهائیت رو قبول دارم؟؟؟!!! خوشحال میشوم توضیح بفرمائید.... البته شاید واقعا از منظر شما مزخرف باشه خوشحال میشوم کمک کنید و راهنمایی کنید کجای مقاله مزخرف بوده و خوشحال خواهم شد بگویید که چطور میتوانیم مزخرف ننویسیم....[گل]

شب اول قبر

اگه تا الان نفهمیدی بعد از اینم نمیفهمی چون نمیخونی و دقت نمیکنی